BOEDELBEPLANNING - 'n MANIER OM DIE KOSTE VAN DOOD TE VERMINDER.

christiana-rivers-217056.jpg

Kom ons wees eerlik, boedelbeplanning en die opstel of hersiening van u laaste wense en testament is 'n uitdagende taak wat ons dwing om ons eie sterfte te oordink - 'n gedagte wat ons eerder wil vermy.

Die dood van 'n geliefde is egter 'n traumatiese en emosioneel onstuimige las vir enige gesin om te dra en word dikwels vererger deur die hoë koste implikasies van die dood. Alhoewel ons sterftes buite ons beheer is, is die koste-implikasie van ons eie dood op ons geliefdes nie - dit is iets wat deur behoorlike boedelbeplanning doeltreffend bestuur kan word.

Koste by dood kan gegroepeer word in twee kategorieë: Eerstens administrasiekoste, wat gewoonlik aangegaan word na die dood en tweedens eise teen die boedel wat gewoonlik bestaan it daardie verpligtinge waarvoor die oorledene op datum van dood aanspreeklik was.

Administrasiekoste sluit in eksekuteursfooie, sekuriteitskoste, aktebesorgingskoste (oordrag- en verbandkansellasiekoste), advertensiekoste, meesterskoste, aanslagkoste, bankkoste, rekenmeestersfooie en die koste van die verwesenliking of likwidasie van bates.

Eksekuteursfooie is tans 3,5% van die bruto boedelwaarde, tensy die testament anders bepaal. Indien die eksekuteur vir BTW geregistreer is, sal daar ook BTW teen 14% gehef word. Eksekuteurs is verder geregtig op 6% van enige inkomste verdien in die boedel ná die dood.

Eise teen die boedel wissel na gelang van die oorledene se spesifieke omstandighede, maar sal in die algemeen finansiële laste insluit soos kredietkaarte, oortrokke fasiliteite, verbande, persoonlike lenings, voertuig- en batefinansiering en winkelkaarte. Ander eise kan insluit onderhouds- en aanwas-eise, begrafnisuitgawes, mediese koste en tariewe en erfbelasting wat vooruit betaalbaar is met die oordrag van eiendom.

Kredietlewensversekering, begrafnisdekking en lewensversekering kan almal as moontlike eenvoudige en bekostigbare instrumente gebruik word om moontlike kontanttekorte in ‘n boedel te voorkom.

Die geheel gewysigde artikel 25 en nuwe artikel 9HA van die Inkomstebelastingwet No. 58 van 1962, wat direk op die belasting van oorlede persone en bestorwe boedels impak het, plaas meer klem as ooit tevore op belastingaanspreeklikheid. Die toevoeging van artikel 7C tot die Inkomstebelastingwet het ook daartoe gelei dat baie testamente, asook die gebruik van trusts as 'n boedelbeplanning instrument hersien moet word, onderwyl die risiko van boedelbelasting aanspreeklikheid steeds teenwoordig bly.

Al die bogenoemde administrasiekostes en eise moet in kontant betaal word. 'n Solvent boedel is nie noodwendig 'n likiede boedel nie. Wanneer daar 'n kontanttekort is wat nie deur die erfgename aangevul kan word nie, kan die eksekuteur gedwing word om boedelbates te verkoop Hierdie boedelbates is baie dikwels hoë waarde bates wat gerealiseer word om 'n veel kleiner kontanttekort aan te vul. Die verwesenliking van hierdie bates kan ook dikwels 'n impak op kapitaalwinsbelasting tot gevolg hê wat die boedel se belastingaanspreeklikheid en kontanttekort sal verhoog. Nodeloos om te sê, die koste van die verwesenliking van hierdie bates, byvoorbeeld die afslaer of eiendomsagent, moet nie buite rekening gelaat word nie.

Die goeie nuus is dat deur doeltreffende boedelbeplanning, bogenoemde hindernisse vermy kan word of aansienlik verminder kan word en dus ook verseker dat daar voldoende voorsiening gemaak word vir onvermydelike uitgawes.

Ongelukkig onderskat baie mense die koste daarvan om te sterf en steur hulle dus nie aan behoorlike boedelbeplanning nie. Dit is nooit te vroeg of te laat om met jou eie boedelbeplanning te begin nie. Deur gereeld jou testament en boedelplan te hersien, kan jy nie net tyd en geld bespaar nie, maar ook jou geliefdes die las van onnodige hoë boedelkoste en die emosionele trauma wat daarmee gepaard gaan, spaar.

Kontak gerus een van ons spesialiste sou u enige verdere vrae hê of bystand benodig, by office@rgprok.co.za of 044 601 9900.

Geskryf deur Kelly Fourie-Barnard

GLY EN VAL – AANSPREEKLIKHEID OF NIE?

slip and fall.png

Ek loop in die supermark om inkopies te doen en in een van die gangetjies het iemand `n bottel laat val.  Die skoonmakers het reeds met `n mop begin om die vloer skoon te maak.  Ek loop oor die gladde oppervlak, gly en val. Het ek `n eis teen die eienaars van die supermark en indien wel watter tipe eis? Die antwoord op hierdie vraag is nie altyd voor die hand liggend nie.

Daar word in die algemeen aanvaar dat kliënte in `n publieke plek soos `n supermark onverstoord inkopies moet kan doen en dat daar nie hindernisse mag wees wat kan veroorsaak dat hulle beseer raak nie.  Aanspreeklikheid is egter nie altyd `n voldonge feit nie en veroorsaak soms probleme om te bewys in `n hof.
Alhoewel die algemene reël geld dat die eienaar van `n supermark moet sorg dat daar nie `n gevaarsituasie ontstaan wat skade of beserings vir die koper veroorsaak nie is dit net menslik dat sulke situasies sal voorkom van tyd tot tyd. Die plig is op die eienaar van die supermark om in sulke gevalle sorg te dra dat die kliënt gewaarsku word teen die voorgenome gevaar. Die eienaar kan ook maatreëls in plek stel om byvoorbeeld die gevaarplek af te sper totdat die gebied veilig is. Terselfdertyd moet die kliënt kyk waar hy loop en kan nie sy/haar lot bekla as sy/hy skade opdoen of beseer word op `n gevaarlike plek as dit tot sy/haar kennis is nie. 

Die skade of besering moet verder kousaal verbind kan word tot die nalatigheid van die supermarkeienaar. As ek byvoorbeeld val en net my enkel breek kan ek nie ook `n eis instel vir die heupvervanging wat ek al `n jaar vantevore moes ondergaan het nie.
Algemene skade wat pyn, lyding, ongerief en skok insluit kan geëis word. Hierdie skade komponent is abstrak van aard en word bepaal deur te kyk na vorige hofsake waar persone dieselfde tipe van beserings opgedoen het. Gelede mediese uitgawes en verlies aan inkomste is verdere moontlike skade wat bewys kan word. Gepaardgaande hiermee kan `n persoon ook toekomstige mediese uitgawes en toekomstige verlies van inkomste eis. Laasgenoemde skadehoofde word normaalweg bewys deur deskundige verslae en getuienis aan te bied.

Indien `n kliënt in die proses sy bril breek of selfoon beskadig sal hy/sy ook die herstelkoste of vervangingswaarde van daardie item kan eis.
Vir meer inligting skakel gerus vir Barend Kruger by 044 601 9900 of e-pos na office@rgprok.co.za 

LIKWIDASIE OF BESIGHEIDSREDDING?

RGProk.png

In moeilike ekonomiese- en politieke omstandighede soos wat SA tans beleef, vind lede van beslote korporasies of direkteure van maatskappye dikwels dat die besigheid van die BK of die maatskappy nie meer die mas opkom nie.  Dit is dan wanneer die vraag oor likwidasie of sakeredding ter sprake kom en oorweeg moet word watter die beste opsie vir die maatskappy of BK is.

As die maatskappy of BK nie redelikerwys al sy skulde kan betaal soos en wanneer dit opeisbaar en betaalbaar raak in die volgende ses maande nie, of as dit redelikerwys blyk dat die maatskappy of BK in die volgende ses maande insolvent sal raak, rus die verpligting op die maatskappy of BK om te besluit of dit ‘n kandidaat vir sakeredding of andersins likwidasie is.

In ‘n sakeredding word ruimte aan ‘n maatskappy of BK gegee om in oorleg met alle belanghebbendes ‘n reddingsplan uit te werk in terme waarvan transaksies of kontrakte geherstruktureer of gekanselleer word om die maatskappy of BK se kontantvloei of skuldposisie te verbeter en sy normale handelsaktiwiteite voort te sit.  In oorleg met die krediteure word ‘n plan opgestel en is die Sakereddingspraktisyn verplig om die plan uit te voer.

Indien die plan misluk, sal die Sakereddingspraktisyn die maatskappy of BK in likwidasie plaas.

Indien dit duidelik is dat die maatskappy of BK in elk geval nie sy verpligtinge kan nakom nie en insolvent is, sal ‘n sakeredding nie die aangewese opsie wees nie en behoort die maatskappy of BK in likwidasie geplaas te word. Dikwels neem partye kortpaaie en dink dat likwidasie voorkom kan word deur die maatskappy of BK in sakeredding in plaas daarvan om dit te likwideer. As die maatskappy of BK nie van die begin ‘n goeie kans op redding het en daar nie ‘n haalbare plan is nie, mors die direkteure of lede net geld en tyd. Dit gaan eenvoudig nie werk nie.

Die groot verskil tussen sakeredding en likwidasie is dus dat in ‘n sakeredding ‘n plan uitgewerk word om die maatskappy se finansies en kontrakte te herstruktureer sodat dit finansieel oorleef en weer ‘n gesonde besigheid kan bedryf.  As die maatskappy se laste sy bates oorskry en insolvent is, is dit die verkeerde kandidaat vir ‘n sakeredding en behoort in likwidasie geplaas te word.

Sakeredding en likwidasie kan geïnisieer word deur ‘n spesiale besluit of deur ‘n hof¬aansoek na gelang van die geval.

Vir enige verdere inligting of advies met betrekking tot bogenoemde, kan u Danie Acker skakel by Rauch Gertenbach Prokureurs, Tel 044–6019900 of per e-pos by office@rgprok.co.za