christiana-rivers-217056.jpg

Kom ons wees eerlik, boedelbeplanning en die opstel of hersiening van u laaste wense en testament is 'n uitdagende taak wat ons dwing om ons eie sterfte te oordink - 'n gedagte wat ons eerder wil vermy.

Die dood van 'n geliefde is egter 'n traumatiese en emosioneel onstuimige las vir enige gesin om te dra en word dikwels vererger deur die hoë koste implikasies van die dood. Alhoewel ons sterftes buite ons beheer is, is die koste-implikasie van ons eie dood op ons geliefdes nie - dit is iets wat deur behoorlike boedelbeplanning doeltreffend bestuur kan word.

Koste by dood kan gegroepeer word in twee kategorieë: Eerstens administrasiekoste, wat gewoonlik aangegaan word na die dood en tweedens eise teen die boedel wat gewoonlik bestaan it daardie verpligtinge waarvoor die oorledene op datum van dood aanspreeklik was.

Administrasiekoste sluit in eksekuteursfooie, sekuriteitskoste, aktebesorgingskoste (oordrag- en verbandkansellasiekoste), advertensiekoste, meesterskoste, aanslagkoste, bankkoste, rekenmeestersfooie en die koste van die verwesenliking of likwidasie van bates.

Eksekuteursfooie is tans 3,5% van die bruto boedelwaarde, tensy die testament anders bepaal. Indien die eksekuteur vir BTW geregistreer is, sal daar ook BTW teen 14% gehef word. Eksekuteurs is verder geregtig op 6% van enige inkomste verdien in die boedel ná die dood.

Eise teen die boedel wissel na gelang van die oorledene se spesifieke omstandighede, maar sal in die algemeen finansiële laste insluit soos kredietkaarte, oortrokke fasiliteite, verbande, persoonlike lenings, voertuig- en batefinansiering en winkelkaarte. Ander eise kan insluit onderhouds- en aanwas-eise, begrafnisuitgawes, mediese koste en tariewe en erfbelasting wat vooruit betaalbaar is met die oordrag van eiendom.

Kredietlewensversekering, begrafnisdekking en lewensversekering kan almal as moontlike eenvoudige en bekostigbare instrumente gebruik word om moontlike kontanttekorte in ‘n boedel te voorkom.

Die geheel gewysigde artikel 25 en nuwe artikel 9HA van die Inkomstebelastingwet No. 58 van 1962, wat direk op die belasting van oorlede persone en bestorwe boedels impak het, plaas meer klem as ooit tevore op belastingaanspreeklikheid. Die toevoeging van artikel 7C tot die Inkomstebelastingwet het ook daartoe gelei dat baie testamente, asook die gebruik van trusts as 'n boedelbeplanning instrument hersien moet word, onderwyl die risiko van boedelbelasting aanspreeklikheid steeds teenwoordig bly.

Al die bogenoemde administrasiekostes en eise moet in kontant betaal word. 'n Solvent boedel is nie noodwendig 'n likiede boedel nie. Wanneer daar 'n kontanttekort is wat nie deur die erfgename aangevul kan word nie, kan die eksekuteur gedwing word om boedelbates te verkoop Hierdie boedelbates is baie dikwels hoë waarde bates wat gerealiseer word om 'n veel kleiner kontanttekort aan te vul. Die verwesenliking van hierdie bates kan ook dikwels 'n impak op kapitaalwinsbelasting tot gevolg hê wat die boedel se belastingaanspreeklikheid en kontanttekort sal verhoog. Nodeloos om te sê, die koste van die verwesenliking van hierdie bates, byvoorbeeld die afslaer of eiendomsagent, moet nie buite rekening gelaat word nie.

Die goeie nuus is dat deur doeltreffende boedelbeplanning, bogenoemde hindernisse vermy kan word of aansienlik verminder kan word en dus ook verseker dat daar voldoende voorsiening gemaak word vir onvermydelike uitgawes.

Ongelukkig onderskat baie mense die koste daarvan om te sterf en steur hulle dus nie aan behoorlike boedelbeplanning nie. Dit is nooit te vroeg of te laat om met jou eie boedelbeplanning te begin nie. Deur gereeld jou testament en boedelplan te hersien, kan jy nie net tyd en geld bespaar nie, maar ook jou geliefdes die las van onnodige hoë boedelkoste en die emosionele trauma wat daarmee gepaard gaan, spaar.

Kontak gerus een van ons spesialiste sou u enige verdere vrae hê of bystand benodig, by office@rgprok.co.za of 044 601 9900.

Geskryf deur Kelly Fourie-Barnard